سلولز فراوان ترین پلیمر طبیعی روی کره زمین است که به علت خواص فیزیکی و مکانیکی منحصربه فرد خود کاربردهای متنوعی یافته است. ساختار سلولز طبیعی (سلولزI ) از عوامل مهم محدود کننده پتانسیل آن در ارزش رقابتی در تولید فرآورده های مختلف است. در این مطالعه، از دو حلال یونی ایمیدازول پایه 1-بوتیل 3-متیل ایمیدازولیوم کلرید (BMIMCl) و 1-بوتیل 3-متیل ایمیدازولیوم متیل سولفات ([BMIM][MeSO4]) برای انحلال سلولز استفاده شد. بررسی ها نشان داد که حلال [BMIM][MeSO4] قادر به انحلال سلولز نیست و عمل آوری با حلال سبب تشکیل ترکیبات تخریبی محلول در آب گردید، اما عمل آوری با BMIMCl سبب انحلال سلولز شد. ساختار بلوری سلولز بر اثر انحلال و بازسازی به سلولز II تغییر شکل می یابد و مقدار بلورینگی ساختار آن کاهش می یابد. درصد کریستالی، ضخامت نانوکریستال ها، نرخ کریستالی، و انرژی پیوند نیز بر اثر انحلال و باز سازی سلولز کاهش یافتند. نتایج نشان داد که درصد کریستالی و ضخامت نانوکریستال ها بر اثر بازسازی سلولز با روش سرد کردن تدریجی در مقایسه با روش سرد کردن ناگهانی افزایش می یابد.

کلروفیل و کاروتنوئیدها را می توان با استفاده از حلال های مختلف از ریزجلبک ها استخراج کرد. در این تحقیق برای نخستین بار، بازده استخراج این رنگدانه ها از ریزجلبک مختلط در شرایط مرطوب و خشک بررسی و مقایسه شد. بازده استخراج کلروفیل a، b و کاروتنوئید با استفاده از حلال استون (بدون همزدگی) از جلبک مرطوب به ترتیب برابر 21/83%، 12/78%، 01/66% و از جلبک خشک به ترتیب برابر با 34/61%، 19/57% و 27/53% است. برای انتخاب حلال مناسب در استخراج رنگدانه ها از استون، اتانول، متانول، دی میتل اتر و سورفکتانت های غیریونی توئین (20% و 85%) استفاده شد. به دلیل شرایط سخت نگهداری جلبک مرطوب، از جلبک خشک در این آزمایش ها استفاده شد. نتایج نشان می دهد که بالاترین بازده استخراج کلروفیل a، b و کاروتنوئید با استفاده از توئین 85% در شرایط بدون همزدگی در روز دهم به ترتیب برابر با 70/91%، 12/87%، 90/79% است. نیز، بازده استخراج با استفاده از حلال متانول بعد از گذشت 10ساعت برابر70/82%، 12/65% و90/62% به دست آمد. برای کاهش مدت زمان استخراج با استفاده از توئین 85%، از همزدگی استفاده شد. براساس نتایج، استفاده از همزدگی، باعث افزایش سرعت استخراج رنگدانه ها می شود، به طوری که در مدت 50 دقیقه، بازده استخراج به 98% رسید.

گرمایش سریع بوسیله ماکروویو به عنوان یک تکنیک قابل توجه برای سنتز نانوساختارهای فلزی مورد توجه واقع شده است. جهت فرآوری نانوذرات نقره از نیترات نقره (AgNO3) به عنوان پیش ماده، پلی وینیل پایرولیدن (PVP) به عنوان پایدار کننده و همچنین از آب مقطر، اتیلن گلیکول و اتانول به عنوان حلال در دمای 25 oC در این پژوهش استفاده گردید. ابتدا محلول هایی با نسبت درصد وزنی مشخصی از AgNO3 و PVP تهیه شد و در مدت زمان 90 ثانیه واکنش ها بین محلول ها انجام گرفت. در حین انجام واکنش های شیمیایی بین محلول ها امواج الکترومغناطیس با شدت و فرکانس ثابت 2450 MHz توسط آون ماکروویو به محلول ها اعمال گردید. با انجام واکنش های شیمیایی نانوذرات نقره کلوئیدی در محلول حاصل شد. نانوذرات تهیه شده در ابتدا جهت بررسی توزیع فراوانی اندازه و غلظت ذرات تحت آنالیز طیف سنجی مرئی  (UV-Vis)قرار داده شدند. تصاویر میکروسکوپ الکترونی عبوری(TEM)  نشان داد که نانوذرات فرآوری شده دارای مورفولوژی کروی و شبه کروی و توزیع اندازه ذراتی در محدوده 10 تا 40 نانومتر می باشند. نانوساختارهای نقره حاصل شده دارای درجه کریستالیزاسیون بیشتر و سایز کوچک تری نسبت به روش های مرسوم حمام روغن است.

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر نوع حلال بر قدرت آنتی اکسیدانی و میزان فنل و فلاونویید گیاه Postia puberula متعلق به خانواده آستراسه است. جهت بررسی اثرات آنتی اکسیدانی میزان، فنل و فلاونویید عصاره های اتانولی، متانولی، آبی و هیدروالکلی تهیه شد. بررسی اثرات آنتی اکسیدانی نیز با دو روش 2و2 دی فنیل 1-پیکریل هیدرازیل (DPPH) و بتاکاروتن-لینولییک اسید صورت گرفت. جهت سنجش محتوای ترکیبات فنلی و فلاونوییدی به ترتیب از شاهدهای گالیک اسید و کویرسیتین استفاده شد. نتایج نشان داد که نوع حلال مورد استفاده در عصاره گیری می تواند بر اثرات آنتی اکسیدانی، میزان فنل و فلاونویید موثر باشد، به طوری که بیشترین میزان فعالیت آنتی اکسیدانی در هر دو روش مربوط به عصاره هیدروالکلی است، همچنین بیشترین میزان فنل در عصاره هیدروالکلی و بیشترین میزان فلاونویید در عصاره اتانولی مشاهده شد.

در تحقیق حاضر، آلومینای مزوپور، به روش خودچینشی القاء شده توسط تبخیر (EISA) با استفاده از حلال مناسب سنتز شد. نمونه های مزومتخلخل آلومینایی با استفاده از آلومینیوم ایزوپروپکساید و آلومینیوم نیترات به عنوان پیش ماده (جفت اسید وباز) در حضور کوپلیمر سه- بلوکه P123 به عنوان قالبگیر و حلال های اتانول و تتراهیدروفوران تهیه شدند. مشخصات فیزیکی نمونه ها با استفاده از جذب و واجذب نیتروژن (BET)، میکروسکوپ پروب روبشی (SPM)، طیف سنجی مادون قرمز (FTIR)، آنالیز حرارتیDTA) ، (TG و پراش اشعه ایکس (XRD) بررسی شد. نتایج طیف سنجی مادون قرمز و آنالیز حرارتی، خروج کامل قالبگیر را حین عملیات حرارتی تایید نمود. نتایج جذب و واجذب نیتروژن نشان دادند که پودرهای سنتز شده در تتراهیدروفوران و اتانول، طبق دسته بندی آیوپاک به ترتیب نوع IV با هیسترزیس H2 و H3 هستند که حضور حفرات در محدوده مزو را تایید می نماید. پودرهای مزوپور در حضور اتانول و تتراهیدروفوران به ترتیب دارای سطح ویژه 100 و 120 مترمربع بر گرم و حجم حفرات 0.35 و 0.4 سانتیمترمکعب بر گرم بودند. نمودار توزیع اندازه حفرات (BJH) در حضور حلال تتراهیدروفوران، حفرات با توزیع اندازه باریک تری را نشان داد. در این تحقیق نشان داده می شود که تتراهیدروفوران در مقایسه با اتانول، نقش موثرتری در ایجاد یک ساختار یکنواخت دارد.

استفاده از منابع گیاهی دارای خواص ضدمیکروبی در چند دهه اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. عصاره های گیاهی از جمله عصاره چای سبز به دلیل دارا بودن ترکیبات دارویی و ضدمیکروبی، از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشند. از این رو هدف از تحقیق حاضر، استخراج عصاره گیاه چای سبز و ارزیابی خاصیت ضدمیکروبی آن بود. بدین منظور از سه حلال قطبی، نیمه قطبی و غیرقطبی به ترتیب شامل اتانول 80 درصد، اتیل استات و n - هگزان جهت استخراج عصاره از این گیاه استفاده گردید. نتایج نشان داد از سه حلال مذکور، حلال هیدروالکلی بالاترین راندمان استخراج را دارد به طوری که بازده استخراج حلال هیدروالکل در حدود 7، اتیل استات 3 و n - هگزان حدود 2 درصد حاصل گردید. ارزیابی خاصیت ضدباکتریائی سه عصاره استحصالی نشان داد که عصاره هیدروالکلی با غلظت 250 میلی گرم در لیتر به عنوان کمترین غلظت کشنده باکتری گرم مثبت استافیلوکوکوس اورئوس و گرم منفی اشریشیا کولای می تواند به عنوان یک عامل ضدباکتریائی موثر مورد استفاده قرار گیرد. خاصیت ضدکپکی غلظت 250 میلی گرم در لیتر عصاره هیدروالکلی بر روی دو گونه کپک آسپرژیلوس ترئوس و آسپرژیلوس فلاووس مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که نمونه حاوی عصاره با غلظت مذکور نسبت به نمونه شاهد در حدود 60 درصد رشد کمتری داشته و به طور موثری مانع رشد توده میسیلیومی هر دو کپک گردید. بدین ترتیب غلظت 250 میلی گرم در لیتر عصاره هیدروالکلی چای سبز می تواند به عنوان یک عامل ضدباکتریایی و ضدکپکی موثر معرفی گردد.